Bugun, gunlerden 1 Eylül.
Sabah pencereyi acip adeta aşırı sevgiden kuruttugum feslegenimin tekrardan yesermesine, aylar once ektigim tohumun ciceklenmesine sahit olmak gibi,
Aklimdakileri unutmak, yepyeni olana alismak gibi,
Mevsimin ilk ruzgarlarinin ferahligini icime doldurmak gibi,
Inandigini devam ettirmek, yanildigindan vazgecmek gibi,
Okumalara doyamadigim Gibi: Eylul Geldi'yi tekrar tekrar okumak, her defasinda yeni yerlere takilmak gibi,
"Uyanıp uyanıp yazılan sonra unutulan cümleler, kendisinden henüz kopulan bir romanın acısı üzerine inen serinlik selâmet gibi, bitmiş bir romanın üzerinden son kum taşı cilâsı gibi geçe geçe geldi. Vaz geçilmiş bir kaleme yeniden döndürür, şimdiye değin söylenmiş her şeyi bir kez de susturur gibi. Sonra söylemek ile susmak arasında kendi anlattığına insanın kendisi de şaşar gibi. Ne kadar da çok şey varmış anlatacak. Bütün unutulanları hatırlatacak, hatırlananları unutturacak gibi. Eylül geldi."
"En güzel hikâyeyi kendisine anlatacak bir Eylül kalmış gibi, en ağır hikâyeyi dinlemek Eylül'ün sırtına kalmış gibi. Çöl satın alıp vahalar bağışlayarak. Geldi. Büyü bozar, dil çözer gibi. Kırk yıllık isimlerin yepyeni bir müsemmasını aşikâr eder gibi. Bundan sonra hiç Eylül olmayacakmış ama bundan sonrası hep de Eylül'müş gibi."
En guzeli hayal etmek, en hayirlisini dilemek gibi,
Ve en sevdigim eylül sarkisini tekrar tekrar dinlemek gibi,
Eylül Geldi!
Beirut-Elephant Gun
Ne guzel demis Beirut, ne de guzel soylemis: "Let the seasons begin!"
