"Elveda" demek her zaman zordur. Bu seferki daha buruk, daha huzunlu, daha zor olanindan...
Acaba hosnut kalmis midir bizlerden, acaba gelecek sene de kavusabilecek miyiz, acaba birilerine faydali birseyler yapabildim mi, acaba hakkini verebildim mi, yeterince iyi degerlendirebildim mi?Sorulari esliginde bir Ramazan'i daha geride biraktik. Her yil oldugu gibi bu sene de doyamadim. Mukemmel olana nasil doyulur ki? Rutin isimi gucumu yaparken, adeta paralel bir evrene gecmek olgusu basli basina mukemmel! Paralel ve asil evrene gecip; kendimizle, gecmisimizle, gelecegimizle basbasa kalabilmek, nefislerimizi terbiye edebilmek. Cogunlukla ihmal ettigimiz dini kavramlar, iftar-sahur muhabbetleri, es-dost ile bir araya gelmek, birseyler paylasmak, zor durumda olanlar ile empati kurabilmek, elimizden geldigince yardim edebilmek... gibi olaylarin canlandigi bir ay Ramazan. Haliyle elveda demek guc...
Ve yarin Elveda'nin Merhaba'ya donustugu bir guzel gun: Ramazan Bayrami :)
