Şu meydan okuma boyunca hep birilerine torpil geçtiğimin farkındayım. Mert Fırat bu isimlerin başında geliyor. Ama bu soruda gerçekten cevabım olmayı hak eden film; büyük harflerle BAŞKA DİLDE AŞK'tır.
Mert Fırat'ı bu filmde hem senarist, hem oyuncu olarak keşfedişimin ve çok beğenişimin ardından bir dergide röportajına rastlamışım. Orada çok güzel bir şeyden bahsediyordu: "Kişisel değil, toplumsal sorunlarla ilgili filmler yapmak istiyor Fırat. Şimdiye kadar hayattan aldıklarını ona geri vermenin yollarından biri bu. “Aman canım ne olacak, der ve geçer giderseniz bir gün mutlaka döner ve karşınıza çıkar. Her şey tartışılabilir olmalı. Tabulaştırmak çok tehlikeli. Sorunun sorun olduğunu saptayamazsanız çözüm için hiçbir adım atamazsınız. Siz ilk önce onun sorun olduğunu kabul edecek, sonra çözüme yöneleceksiniz.”... Niyetle ilgiliyiz. Dinimizde de böyle. Önemli olan içindeki niyettir. İnsan olmak öyle kolay değil. Daha çok düşünmeli, daha çok araştırmalı, birbirimize daha çok saygı gösterip birbirimizi daha çok umursamalıyız. Farkındalık oluşturmak, varsa yoksa bu."
Üşenmedim ropörtajın orjinalini buldum. Merak edenler şuradan okuyabilir.
Konumuza dönecek olursak; neden bir konu hakkımda fikrim değişti bu filmle?
Birinci nokta; sağır ve dilsiz olan birisi ile kurulabilecek iletişimin aslında o kadar da zor olmadığı yönündeydi. Filmi izleyenler bilirler. Onur [Mert Fırat] kendine öyle mükemmel bir hayat düzeni kurmuştu ki; bu şekilde de mutluydu ve hayatına giren birisini de gayet güzel mutlu edebiliyordu. Yani, marifet tüm duyu organlarının çalışması değil, kalp&beyindeki uyummuş.
İkinci husus ise Zeynep [Saadet Işıl Aksoy] bir çağrı merkezi çalışanıydı ve film boyunca türlü sıkıntılar çekmişti. Toplumumuzda çağrı merkezi operatörleri için algı farklıdır. Oturdukları yerden, sadece telefon ile konuşarak para kazanan insanlar olarak görülürler. Bu film sayesinde operatörlere olan algım değişmişti.
Ufak bir anımı da paylaşmak isterim. Yeni işim dolayısıyla oryantasyon kapsamında şirketin çağrı merkezini de ziyaret ettik. Sadece bir 20 dakika kadar bir operatör bayanın yanına oturdum, bana da kulaklık verildi. O müşteri şikayetleriyle uğraşırken, ben sadece dinledim. Size samimiyetle söylüyorum, o insanların gün boyu bu kadar şikayet/hakaret/kavga/gürültü'ye maruz kaldıktan sonra herkes gibi hayatlarını sürdürmeleri çok büyük başarı. Hepsini tebrik etmek isterim.
